Bezayağı Dokuma Çeşitleri

Bezayağı örgüden türetilen dokuma yapıları, iplik geçişleri, yüzey özellikleri ve kumaş üretimindeki kullanım alanları.

Bezayağı dokuma, atkı ve çözgü ipliklerinin bir alt bir üst düzeninde kesişmesiyle oluşturulan temel dokuma örgülerinden biridir. Örgünün düzenli bağlantı yapısı, farklı lifler ve iplik kalınlıklarıyla pek çok kumaş türünün geliştirilmesine imkân verir. Bezayağı esaslı dokumalar yalnızca tek bir görünümden oluşmaz; iplik bağlantılarının gruplandırılmasıyla farklı yüzey etkileri elde edilebilir. Temel bezayağı örgü. En küçük örgü raporu iki çözgü ve iki atkı ipliğinden oluşur. Her atkı sırasında bir önceki sıradaki bağlantı düzeni tersine çevrilir. Bu yapı yüzeyde belirgin bir diyagonal çizgi oluşturmaz. Pamuk, keten, polyester ve karışım liflerden temel bezayağı kumaşlar üretilebilir. Örgünün ayrıntılı tanımı Bezayağı Dokuma başlıklı mevcut yazıda yer alır. Rib veya rips etkili bezayağı. Bazı türev dokumalarda belirli yönlerde iplikler gruplanır ya da bir bağlantının etkisi genişletilir. Böylece kumaşın yüzeyinde enine veya boyuna kabartı izleri oluşabilir. Bu tür yapılar bazı kaynaklarda rib veya rips örgü ailesi içinde tanımlanır. Kabartının yönü, bağlantı düzeni ve kullanılan ipliklerin kalınlığıyla belirlenir. Panama veya sepet örgü. Panama örgüde iki ya da daha fazla atkı ve çözgü ipliği gruplar hâlinde hareket ederek sepet örgüsüne benzer yüzey kareleri oluşturabilir. Örneğin ikiye iki panama örgüde bağlantı birimleri temel bezayağına göre büyür. Gruplanmış iplik geçişleri kumaşın görünümünü ve iplik hareketliliğini değiştirebilir. Uygulamada çok farklı panama oranları kullanılabilir. Bezayağı çeşitlerinde iplik numarası. İnce iplikler ve yüksek sıklıklarla daha düzgün, hafif yüzeyler elde edilebilirken kalın iplikler daha belirgin bir dokusal karakter oluşturabilir. Aynı örgü düzeninin farklı ipliklerle üretilmesi, kumaşın ağırlığını, örtücülüğünü ve hava geçirgenliğini etkiler. Bu nedenle yalnızca örgü ismiyle kumaşın kullanım performansı kesin olarak belirlenemez. Dokuma sıklığı ve yüzey görünümü. Atkı ve çözgü sıklığı arttığında kumaşın açıklık oranı azalabilir; ancak hava ve su buharı geçirgenliği terbiye işlemlerinden de etkilenir. Gevşek dokumalarda iplikler arasında daha belirgin boşluklar bulunabilir. Çok sık dokumalar ise farklı tutum ve dikiş davranışı gösterebilir. Uygun sıklık hedeflenen kumaş tipine göre seçilir. Kullanım alanları. Bezayağı yapılar gömleklik, astarlık, ev tekstili, iş kıyafeti, dekoratif kumaş ve çeşitli teknik tekstil uygulamalarında kullanılabilir. Bir kumaşın dokuma türünün yanı sıra renk haslığı, boyutsal kararlılık ve bakım özellikleri de seçim sırasında değerlendirilmelidir. Twill ve Bezayağı Dokuma Arasındaki Farklar başlıklı tamamlayıcı yazı, bu örgü grubunun dimi yapılarla karşılaştırılmasını sağlar. Bezayağı türevlerinde renk ve desen kullanımı. Aynı örgü düzeni farklı renklerde çözgü ve atkı iplikleriyle hazırlanarak çizgili, kareli ya da küçük geometrik etkiler oluşturabilir. Renk düzeni ile örgü düzeni birbirinden ayrı kavramlardır. İpliklerin önceden boyanmış olmasıyla kumaşın daha sonra boyanması farklı görünüm sonuçları doğurabilir. Numune seçilirken kumaşın yalnızca ön yüzüne değil, arka yüzündeki bağlantılara ve kenar davranışına da bakılır. Ayrıca kumaşın yıkanma ve kurutma sonrasındaki boyutsal değişimi, kullanılacağı ürün açısından önem taşır.